chronologie

1956  

18 september          

oprichting van de PAIGC in    Bissau, onder voorzitterschap van Amílcar Cabral

1958  

3 augustus              

bloedbad van Pidjiguiti in Bissau: ongeveer 50  stakende havenarbeiders worden vermoord

1963  

23 januari                

begin van de gewapende strijd in Guiné-Bissau met de aanval van de PAIGC op het Portugese garnizoen in Tipe

1964  

13-17 februari          eerste PAIGC-congres in Cassacá

1968  

26 september          

de ernstig zieke Portugese dictator Oliveira Salazar wordt vervangen door Marcello Caetano

1969  

oktober                     

tijdens de verkiezingscampagne voor de parlementsverkiezingen, eist de Portugese oppositie het recht op zelfbeschikking voor de koloniën

1972  

2 februari                 

op een buitengewone vergadering van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties  in Addis Abeba wordt een steunresolutie voor de nationalistische bewegingen in Angola, Guiné-Bissau en Mozambique aangenomen

16 oktober                

de algemene vergadering van de Verenigde naties erkent de PAIGC als rechtsgeldige vertegenwoordiger van het volk van Guiné-Bissau

1973  

20 januari                

Amílcar Cabral wordt in Conakry vermoord

24 september          

in Medina de Boé roept de PAIGC, bij monde van João Bernardo Vieira, eenzijdig de onafhankelijkheid van Guiné-Bissau uit

1974  

25 april                     

Anjerrevolutie in Portugal; val van het fascistische regime; begin van het einde van het koloniale bewind van Portugal

26 augustus            

officiële erkenning door Portugal van de onafhankelijkheid van Guiné-Bissau; Luís Cabral, broer van Amílcar, eerste president van Guine-Bissau

1980                                     

Luís Cabral wordt bij staatsgreep, geleid door João Bernardo Vieira, afgezet; Vieira wordt tweede president van Guiné-Bissau; einde van de bi-nationale koers van de PAIGC

1985  

17 oktober                

“het geval 17 oktober”: poging tot onder leiding van legercommandant Paulo Correia en de jurist Viriato Pã; de staatsgreep wordt verijdeld

1986                                     

Paulo Correia, Viriato Pã en vele anderen worden terechtgesteld ondanks binnenlandse en buitenlandse verzoeken om clementie

1991                                     

PAIGC keurt het meerpartijenstelsel goed

1994  

7 augustus              

João Bernardo Vieira wint eerste democratische presidentsverkiezingen met klein verschil van tegenkandidaat Kumba Yalá van de oppositiepartij PRS

1998  

7 juni                        

begin van bloedige burgeroorlog n.a.v. conflict tussen president Vieira en opperbevelhebber Ansumane Mané; de eerste beschuldigt  de laatste van steun aan de separatistische beweging van de Zuid-Senegalese provincie Casamance en van wapendiefstal; strijd van de troepen van Mané tegen de regeringstroepen van Vieira die de steun zoekt en krijgt van militairen uit Senegal en Guiné Conakry; Vieira wordt verslagen en krijgt politiek asiel in Portugal

1999  

7 mei                         

einde burgeroorlog; Vieira geeft zich over en krijgt politiek asiel in Portugal ; Mané stelt interim-regering in onder leiding van PAIGC kopstuk Malam Bacai Sanhá

2000  

16 januari                

bij de presidentsverkiezingen wint Kumba Yalá van de PAIGC-kandidaat Malam Bacai Sanhá 

30 november           

korte gewapende strijd van opstandige troepen onder leiding van Ansumane Mané tegen regeringsgetrouwe troepen; Ansumane Mané  wordt gedood door de regeringsgetrouwe troepen; aanleiding is onenigheid over militaire benoemingen door Kumba Yalá

2002   

november                

Kumba Yalá ontbindt het parlement en stelt Mario Pires aan als interim minister president

2003   

14 september          

staatsgreep geleid door Veríssimo Correia Seabra, waarbij er een einde komt aan het bewind van Kumba Yalá ; hij krijgt huisarrest; er vallen 24 doden; Seabra neemt tijdelijk de presidentiële macht over

17 september          

Kumba Yalá verklaart dat hij afziet van de macht

23 september

de onafhankelijke zakenman Henrique Pereira Rosa treedt aan als interim-president met de PSD-er Artur Sanha als interim minister president

2004  

8 maart                     

huisarrest van Kumba Yalá wordt opgeheven

28 maart

Kumba Yala’s PRS krijgt bij de parlementsverkiezingen 30 van de 100 parlementszetels; PAIGC blijft grootste partij

6 oktober                  

opperbevelhebber Veríssimo Correia Seabra wordt vermoord en opgevolgd door Batista Tagm Na Wai

2005  

7 april                        

João Bernardo Vieira komt na een ballingschap van zes jaren in Portugal terug in Guiné-Bissau om deel te  nemen aan de presidentsverkiezingen van juni 2005

13 maart                   

Kumba Yalá komt vanuit Dakar terug in het land om deel te nemen aan de presidentsverkiezingen van juni 2005

19 juni                                  

presidentsverkiezingen worden gewonnen door João Bernardo Vieira

2006  

19 februari               

centrale markt van Bissau brandt af;

maart/april                

confrontaties in en rond São Domingos tussen de Guiné-Bissause strijdkrachten en de separatistische rebellen van de Senegalese provincie Casamance

2007  

6 januari                   

de opperbevelhebber van de marine Mohamed Laminé Sanhá sterft aan zijn verwondingen, twee dagen eerder opgelopen bij een aanslag op hem in zijn huis in Bissau; betrokkenheid van president Nino Vieira wordt verondersteld

10 januari                 

ex-minister-president en voorzitter van de PAIGC Carlos Gomes Junior zoekt zijn toevlucht in het gebouw van de VN om aan een inrekening door de veiligheidspolitie te ontsnappen; deze wilde hem arresteren vanwege de door hem uitgesproken veronderstelling dat Nino Vieira betrokken zou zijn bij de moordaanslag op Mohamed Laminé Sanhá 

10 februari

het huis van Nino Vieira in buurland Guiné-Conakry wordt vernield bij een antiregeringsdemonstratie in dat land

2008  

11 juli                        

Kumba Yalá bekeert zich in Gabú tot de islam; hij neemt de naam Mohamed Yalá Embaló aan

8 augustus

mislukte poging tot staatsgreep door hoge militairen tijdens afwezigheid van opperbevelhebber Batista Tagm Na Wai

16 november

de PAIGC wint met 67 van de 100 zetels de parlementsverkiezingen

23 november

moordaanslag op president Nino Vieira, die zelf met de schrik vrij komt; er valt een dode en er zijn meerdere gewonden o.a. onder de leden van de presidentiele bewaking; betrokkenheid van Kumba Yalá wordt verondersteld                                

2009  

1 maart                     

opperbevelhebber Batista Tagm Na Wai wordt vermoord in het hoofdkwartier van de strijdkrachten

2 maart                     

president João Bernardo Vieira wordt vermoord in zijn eigen huis in Chão de Papel

5 juni                        

poging tot staatsgreep waarbij twee doden vallen: de ex-minister van defensie Hélder Proença en de onafhankelijke presidentskandidaat Baciro Dabo

28 juni                                  

eerste ronde van de vervroegde presidentsverkiezingen eindigt onbeslist vanwege ontbreken van absolute meerderheid: twee kandidaten eindigen “hoog”: Malam Bacai Sanhá met 39, 59% en Kumba Yalá met 29,42 % van de stemmen

27 juli                        

tweede ronde van de vervroegde presidentsverkiezingen: Malam Bacai Sanhá behaalt 63,31% van de stemmen en Kumba Yalá 36,69%

29 juli                        

Malam Bacai Sanhá president van Guiné-Bissau

28 december           

de van een poging tot staatsgreep (augustus 2008) en betrokkenheid bij drugshandel beschuldigde oud-admiraal Bubu Na Tchuto komt klandestien met een prauw vanuit Gambia terug naar Guiné-Bissau; hij zoekt zijn toevlucht in het gebouw van de Verenigde Naties in Bissau

 

voor chronologie 2010 - 2017 klik op het jaar van je keuze in de kolom links

 

 

 

 

                                     Guiné-Bissau

                                                                  feiten,  ervaringen en beelden