laatst bijgewerkt: 5 november 2017

 

______________________________________________________

19 september 2017

Het is 19 september 2017 en je denkt: laat ik vandaag op mijn site eens proberen – je weet wel, elektra en internet, alles moet het wel even doen in dit land  - melding te maken van het tweede boek waaraan ik bezig ben en waarvoor ik nu volop de tijd heb omdat India niet meer roept en dat boek begint nu eenmaal op 19 september, om precies te zijn op 19 september 1985, een leuke aanleiding tot de introductie van het boek in wording als het ware, die overeenkomst in datum. En voordat je dat wil gaan doen, open je nog even, mede om de internetkwaliteit te toetsen, de Volkskrant on line en dan lees je dat Mexico is getroffen door een zware aardbeving. En dan ben je even confuus, want je boek begint niet alleen vandaag precies 32 jaar geleden in Mexico, maar ook precies tijdens de aardbeving waardoor Mexico ook toen op die dag, op 19 september 1985 dus, getroffen werd.


Er zijn ongetwijfeld geologische verklaringen voor die “toevalligheid” (ook op 19 september 1955 werd Mexico “toevallig” hevig getroffen, toen door een orkaan, ook die dag speelt een rol in mijn boek; mijd Mexico altijd op 19 september zou ik zeggen, inmiddels is er sprake van 9/19 in drievoud), maar vanwege die wonderbaarlijke synchroniciteit houd ik het er voorlopig op dat niet alleen de geboorte op 19 september 1985 in Mexico tijdens een zware aardbeving van de held uit mijn verhaal, Alejandro, noodzakelijk was, maar ook dat het boek zelf dat is, een opdracht als het ware, ik zeg het in nederigheid. Wie het na voltooiing leest, zal dat al dan niet kunnen beamen.

 

titelpagina: detail van muurschildering van Diego Rivera in Alameda Park in Mexico City


Dit boek van mij, De Beet geheten, gaat wezenlijk over het geweld van geboren te worden en te moeten leven met en op grond van de verwachtingen en dromen van ouders en grootouders, later van andere familieleden, partner(s), collega's en werkgevers, iets wat ons allen overkomt maar wat we gemakkelijk - en ook liever -  vergeten. Alejandro overkomt het ook, en in zijn geval komt hij daar achter in een wereld van oude koloniale patriciërs, alcoholistische expats en perverse diplomaten, ja, een beetje autobiografisch is het wel dat boek. De opdracht waarmee Alejandro op de wereld kwam, inderdaad in Mexico op 19 september 1985 tijdens een verwoestende aardbeving, zal tot een nachtmerrieachtig scenario leiden, dat ik vanwege de boven gesignaleerde uitzonderlijkheid van op dezelfde dag recidiverend natuurgeweld nu niet alleen maar wil, maar ook moet beschrijven. De wil is tot een plicht geworden.


Wiens belangstelling nu gewekt is, nodig ik uit om hier de proloog van het boek te lezen. Ik hoop dat De Beet in de loop van 2018 bij mijn uitgever ligt.




                PROLOOG

 

De vloer golfde en schokte onder haar bed in het duister dat na de eerste grote klap was ingevallen. Er was iets zwaars op haar hoofd terecht gekomen maar ze wist niet wat. Door de ramen, waaruit de ruiten door de krachtige luchtdruk waren  weggeblazen, waaide een hete wind, alsof het niet ’s morgens vroeg was, maar laat in de middag. Ze hoorde geschreeuw, gekerm, hulpgeroep. Er zat ook een schreeuw in haar, niet alleen in haar keel maar ook diep in haar weggestopt, waar iets op haar lendenen drukte, pijnlijk, bonzend, snijdend.  Ze gooide haar bebloede hoofd naar achteren op het kussen, dat drijfnat was van bloed en zweet en vanuit de gesprongen waterleidingen spuitend water. En met haar handen tussen haar dijen waar de druk kwellend onhoudbaar werd alsof ze daar openscheuren zou, openbarsten op het geweld dat van binnen kwam en dat nog vernietigender leek dan de ramp die zich om haar heen voltrok, schreeuwde ze Pappa, schor door het stof en de angst, Pappa, Mamma, maar ze kon in het lawaai van vallende stenen, gegil, geschreeuw en ontploffingen niets ontwaren dat op een antwoord leek.  Ze klauwde met haar handen in de randen van het matras, waarbij haar paarsgelakte nagels braken, beet in haar hand, wilde zich bevrijden van de onverdraaglijke last die in en om haar was, haar lichaam was als het vuur dat ze door de vernietigde ramen heen om haar huis zag woeden en dat haar verbaasde, waar kwam al dat vuur vandaan, en al dat stof en dat gruis waarmee ze bedekt leek, was ze al dood, en was dit de hel. Ze perste en perste om zich van die pijn, die gekmakende druk te verlossen, bevrijd wilde ze worden, openbreken, leeg wilde ze worden, leeg van leven, van gedachten, van voelen, van pijn, ah, die gekmakende pijn, er waren stemmen om haar heen, bekende stemmen ook, geschreeuw, ze voelde zich water nu, stromend gutsend lauw water dat de pijn verzachtte. Het laatst dat ze zag, het laatste dat ze meende te zien, was een naakte jongen met golvend zwarte krullen die in een zee van licht naar haar zwaaide en naar haar lachte met stralend witte tanden, ze lachte terug, betoverd,  nog nooit had ze iets mooiers gezien, dat dacht ze, dat wist ze en toen verloor ze het bewustzijn.

Alles ist gut meine kleine, alles ist gut, du hast uns sehr glucklich gemacht. Mexico hat vieles verloren heute, du meine kleine, du hast uns heute alles gegeben. Pak hem dan bij je, hier is Alejandro, uns Kind, je eigen allermooiste verjaardagscadeau, hartelijk gefeliciteerd lieve schat, tweewerf hartelijk gefeliciteerd, meine Perle, met je eigen leven, je eigen vruchtdragende leven, dat vandaag dertig jaren telt en met het nieuwe leven dat je jezelf en ons deze morgen gegeven hebt, mein Gott, du hast uns so glucklich gemacht. De oude man, grauw van de schrik en de ontberingen van de ochtend, weende het stof van zijn fijne smalle gezicht, zijn grijze snor onverzorgder dan hij in normale omstandigheden zou verdragen. Leg Alejandro dan bij je, liebling, fluisterde hij, teder aandringend. Hier is hij dan, kijk eens hoe mooi hij is, hoe bijzonder mooi voor een baby, die juist tussen stront en pies geboren is, inter faeces et urinam nascimur, hees lachtte hij . En ook nog eens tijdens een vernietigende aardbeving, tussen stof en gruis en brokstukken, natus in motio terrae, weer die lach die haar zo lief was. En dat voortdurende latiniseren, waar hij niet zonder leek te kunnen en waarom ze hem bewonderde. Komm doch näher Erika, je bent grootmoeder geworden, opnieuw moeder geworden, op deze huiveringwekkende en vernietigende donderdagochtend vol vervulling en onverwacht geluk. Ecce Alejandro T.M. Limantour, T.M. pappa ? Jazeker, Alejandro Terremota Limantour. Toen de avond viel in het met aggregaten van licht voorziene stadsdeel waarboven de helikopters van het Internationale Rode Kruis met grote zoeklichten rondcirkelden op zoek naar overlevenden, gaf een moeder haar pasgeboren zoon de borst onder de vertederde en gefascineerde blikken van haar oude schoonouders, die ze als haar eigen ouders beschouwde en die net als zijzelf zo naar dit kind verlangd hadden, die zijn geboorte zelfs hadden geëist. Alejandro T.M. Limantour was geboren, omdat zijn grootvader zijn verwekking als voorwaarde had gesteld voor de toestemming aan zijn zoon om zich van zijn vrouw te laten scheiden. Alejandro was geboren als losgeld, zijn vader, ver weggestopt in Monterrey in de deelstaat Nuevo León als financieel directeur van een succesvol textielbedrijf was de gijzelaar, maar dat zou Alejandro nooit te weten komen, dat was althans de bedoeling toen, op donderdagochtend 19 september 1985.

_________________________________________________________________

16 oktober 2017

Twee bezoekers van mijn site vroegen mij min of meer hetzelfde: is die Alejandro een historische figuur, bestaat hij echt ? Ja, voor mij bestaat hij echt, is mijn antwoord en hieronder kun je zijn stamboom zien, die verraadt dat zijn wortels zowel in Mexico als in Duitsland liggen. En laat ik er dan maar meteen ook bij zeggen dat o.a. de wereldoorlogen van de vorige eeuw de geschiedenis en de ontwikkeling van Alejandro sterk beinvloed hebben. Mogelijk ben ik er binnenkort nog uitvoeriger over, want het is tenslotte - althans in Nederland - de "maand van de geschiedenis".


                 Stamboom Alejandro Limantour Reyes

Ignacio Limantour                  X (Puebla 1901)                 Isabel Lopez Gonzalez

(Taxco,1873 – Berlijn, 1943)                                         (Oaxaca ,1871– Berlijn, 1913)

                                                                                kinderloos overleden


                                             X (Berlijn 1913)             Ingrid Zimmermann

                                                                                  (Lübeck, 1879 – München, 1971)

                                                                                                                                                                                 |                              

                          Juan Limantour      X (Berlijn 1938)      Erika von Fuchs

                          (Berlijn, 1914)                                           (Dresden,1917)                                    

                                              
                        ________________________

                       |                                                 

                                                 

Teresa Limantour             Miguel Limantour X (Mexico City 1975)  Hilda Reyes

  (Mexico City, 1949)                 (Mexico City, 1953)                      (Tampico, 19.09.55) 

buitenechtelijk Mexico City             

                          |                                                   |  

                Frida Limantour                   Alejandro Limantour Reyes

            (Mexico City,1988)                        (Mexico City, 19.09.85)

___________________________________________________

                         5 november 2017


Op 19 september 1985 werd Mexico dus getroffen door een zeer zware aardbeving, dat heb ik inmiddels wel duidelijk gemaakt, maar de details heb ik nog niet vermeld. Hij had een kracht van 8,1 op de schaal van Richter. Ondanks het feit dat het epicentrum voor de westkust van Mexico lag, werd op 350 km oostwaarts Mexico-Stad zwaar getroffen. Het centrum van de stad, juist ook het deel waar de grootouders en moeder van Alejandro toen woonden, is voor een groot deel gebouwd op zachte sedimenten die een voormalig meer hebben opgevuld. De slappe meeropvulling ging als een pudding meetrillen met de seismische schokgolven, zodat de bodembeweging zwaar versterkt werd. Er vielen 9500 doden, 30.000 gewonden en 100.000 mensen raakten dakloos. Omdat de beving voor de kust plaatsvond, werd er tevens een grote watermassa in beweging gebracht. Er ontstond een tsunami met een golfhoogte tot 3 meter. Onder die meteorologische omstandigheden werd Alejandro geboren. Dat hoeft niks te betekenen maar voor hetzelfde geld betekent het wel wat, en wat dan ?!

                                                                                                                                                                                                                                                                                                   

 

                                     Guiné-Bissau

                                                                  feiten,  ervaringen en beelden